Update Vulkaan Turrialba

Volgens experten die de vorige dagen onderzoek deden in de buurt van de krater van de Vulkaan Turrialba, zou een grote uitbarsting met lava er voorlopig (in de volgende dagen) niet komen. Men kan echter geen voorspellingen doen op een langere termijn. De asregen zal zeker nog weken of maanden voortduren. Volgens de vulkanologen zouden de volgende 60 uur meer duidelijkheid brengen over het al dan niet opstijgen van lava/magma naar de oppervlakte. Intussen heeft men wel kunnen vaststellen dat de activiteiten van de voorbije dagen twee bijkomende kraters heeft doen ontstaan.

Nieuws over dit fenomeen kan je vinden (in het spaans) op de volgende sites;

http://www.teletica.com/relacionadas.php?id=181

http://www.nacion.com/search?region=OTData&sortby=OTObjectDate&sortorder=desc&db=-1&seccion=&query=Volcan+turrialba

In het Engels;

Tico Times

Uitbarsting

Heel even kort... Sinds gisteren is de Vulkaan Turrialba weer een stapje dichter bij een uitbarsting. Eerder was het Nationale park al gesloten door de continue uitstoot van giftige gassen, zure regen en aardbevingen. Gisteren is er een kleine uitbarsting geweest waardoor er sindsdien asregen valt in de omgeving. Het is nog niet zeker of we ons moeten opmaken voor een uitbarsting met magma/lava. De afstand tot Heredia is gelukkig relatief groot en ik vermoed dus dat in dat geval we daar weinig problemen zullen ondervinden. De volgende dagen volgen zeker nog meer updates...

Kerst in de Tropen

Vermits men in Latijns Amerika erg gelovig is, is Kerstmis ongetwijfeld een van de belangrijkste dagen van het jaar. Maar naast de religieuse betekenis is er natuurlijk vooral het samenzijn, de pakjes openen en het overvloedige eten. De kerstdecoratie is daar natuurlijk een onmisbaar gedeelte van dit alles. Elk jaar, al reeds in September, beginnen de buren hun huizen en voortuinen te versieren met een overdreven hoeveelheid lichtjes, levensgrote kerststallen en opblaasbare kerstmannen. Zelfs een plastieke sneeuwman met een bordje “let it snow” staat hier onder menige palmboom. Dit opschrift zal hier echter wel een onmogelijke droom blijven. Zelfs op de Chirripo, Costa Rica’s hoogste bergtop (3820 m.b.z.) sneeuwt het nooit. Op kerstavond gaat men hier dan ook niet gezellig samenzitten rond het haardvuur, maar in de tuin rond de Barbecue, terwijl de temperatuur ver de 30 graden overstijgt. Het is even wennen als je uit Vlaanderen hier komt wonen. Eens te meer als ik op kerstdag met de familie mee moet op de jaarlijkse uitstap naar het strand.

Nieuwe foto's

Vanaf vandaag kan je foto's kijken van tijdens het bezoek van mijn moeder...

Ten eerste van Tortuguero, een dorpje op enkele uren varen van de rest van de bewoonde wereld. Zoals de gids zei, je mag hier enkel vrijdag's ziek worden, want dat is de enige dag dat er een dokter is... Het is er dan natuurlijk ook wel puur natuur. Laat ons zeggen een groene versie van Venetië, met aan de oevers van de vele kanaaltjes duizenden groene kathedralen... Klik hier voor de foto's.

Dan zijn we nog naar La Fortuna geweest. Dat is een stadje aan de voet van de imposante Vulkaan

Arenal, een van de meest actieven in zijn soort. Jammer, maar helaas hebben we van het gratis vuurwerk niets gezien. De dikke wolkenpakken maakte dat onmogelijk. Maar desondanks was het een mooie trip. We konden immers genieten van een prachtige tuin met een hele familie Toekans in de bomen, de Baldi warmwaterbaden, het mooie Meer Arenal, lekker eten, ... Klik hier voor de foto's.

Om af te sluiten zijn we dan nog een verlengd weekendje aan het strand geweest. Meer bepaald in de buurt van Playas del Coco, Playa Ocotal, Hermosa en Panama. Hier geen druppeltje regen, enkel zonneschijn. Klik hier voor de foto's.

Een nieuwe job

Het heeft weer even geduurd vooraleer ik weer op mijn blog schreef. Twee redenen daarvoor: ten eerste kwam mijn moeder op bezoek en zijn we bijna niet thuis geweest, en bovendien hebben we de voorbije dagen weer problemen gehad met internet. Ik beloof zeker wat foto's en verhalen te plaatsen in het weekend. Maar intussen kan ik alvast een nieuwigheid meedelen: ik heb zonet een nieuwe job gevonden!

Vanaf januari zal ik gaan werken voor GWS (dat is Global Water Solutions), een bedrijf dat drukvaten en andere verkoopt en produceert (voornamelijk voor grote bedrijven). Ik zal er verantwoordelijk zijn voor de klantendienst en de opvolging van de verzending van de producten (douane, magazijnen, verscheping, ...) voor heel Latijns Amerika en de Caraïben. Nog goed nieuws is dat de hoofdzetel in Luxemburg is gevestigd en zo zal ik waarschijnlijk wel eens ergens een kort Vlaanderen kunnen bezoeken.

Een stukje paradijs

Afgelopen weekend zijn we nog eens op stap geweest. Dit maal naar de zogenaamde "Zona de los Santos". Eerst zijn we even de benen gaan strekken in het Park Los Quetzales, een van de nieuwste nationale parken in Costa Rica. Jammer genoeg zoeken de Quetzals op deze tijd van het jaar wat lagere zones op, dus die hebben we niet gezien. Toch is de rust en de natuur er perfect om even het drukke chaotische stadsleven achter ons te laten.

Na een kleine wandeling zijn we even verder gereden om dan op het hoogste stukje van de bergpas "Cerro de la Muerte" (ongeveer 3500 m.b.z.) de afslag te nemen naar San Gerardo de Dota. Het is maar een klein wegje naar het dorpje, maar het landschap onderweg was echt indrukwekkend. Ongeveer 1000 meter lager hebben we dan gepicknickt aan een mooi bergriviertje. Daarna hebben we ook nog even het riviertje gevolgd naar een van de twee watervallen. Net op tijd waren we weer aan de auto voor de dagelijkse regenbui aan kwam zetten.

Voor meer foto's kan je hier klikken.

De lichtman

De crisis in Honduras ligt elke Costa Ricaan nauw aan het hart. Niet enkel omdat de Hondurese militairen Manuel Zelaya hier in juli jongstleden kwamen droppen. Het is doet hen vooral terugdenken aan de burgeroorlogen van de jaren tachtig in de regio. De kranten staan dan ook vol met verslaggeving over de ontwikkelingen in Tegucigalpa.

Gisteren was ik uitgenodigd in de Universidad de Costa Rica voor een debat over het thema. Onder de panelleden, de nobelprijswinnar van de Vrede Rigoberta Menchu en de Nicaraguaanse exguerillera Dora Tellez. Conclusie was de de voorstellen die vandaag op tafel liggen alles behalve het probleem oplossen. Ten eerste worden oplossingen slechts onderhandeld tussen twee partijen en worden zo alle andere geïmpliceerden vergeten. Bovendien heeft Honduras, net zoals heel wat andere Centraal Amerikaanse landen structurele hervormingen nodig, die op dit moment helemaal niet worden vermeld. Zoals Rigoberta Menchu zei, Centraal Amerika is sinds de jaren tachtig vrij van dictatoriale regimes, maar de structuren zijn dezelfde gebleven. Van een echte democratie is hoegenaamd geen sprake.

Het was ongetwijfeld een interessant debat, maar wat nog interessanter was, was de man net voor het podium! De jonge kerel had de belangrijke taak een soort verkeerslicht te bedienen. Bedoeling hiervan was de gasten het zwijgen op te leggen. De eerste 15 minuten van elke speech stond het licht op groen, dan op oranje en even later verscheen het rode lichtje en werd de microfoon afgesloten. Interessant! Al leek dat ding voorhistorisch, ik kan me heel wat plekken voorstellen waar zoiets erg nuttig zou zijn!