Verkiezingskoorts

Toch nog even iedereen die deze blog leest enkele minuten politieke moed toewensen zondag aanstaande. Stem voor de beste zou ik zo zeggen... En wie mij kent weet natuurlijk ook wie dat voor mij is (de N-VA natuurlijk). Ikzelf kan jammer genoeg deze keer niet stemmen. Er ligt echter wel een wetsvoorstel in de kamer klaar hierover, maar tot op heden kan ik dus enkel aan de federale verkiezingen deelnemen.

Ook hier heerst er trouwens bij een deel van de bevolking verkiezingskoorts. Men heeft, geheel naar Amerikaans voorbeeld, nu ook de interne verkiezingen van de presidentskandidaten erg in het licht gezet. Volgens de laatste cijfers hebben de twee sterkste kandidaten van de regeringspartij elk al bijna 2 miljoen dollar uitgegeven aan hun campagnes. Bovendien versterkt dit soort praktijken nog maar eens het korte termijn denken van de Latijns Amerikanen. Zowel een Vice-Presidente, als de burgemeester van de hoofdstad moesten immers ontslag nemen, en dat op meer dan een jaar van de eigenlijke verkiezingen. Ook op andere posten zie je nu trouwens heel wat verschuivingen. Er zal dus hoogstwaarschijnlijk en naar goede oude gewoonte dit erg jaar weinig gebeuren in het parlement en de ministeries. De traditie zegt immers: 1 jaar om je in te werken, 2 jaar om echt dingen te doen en dan nog een jaartje om de volgende campagne voor te bereiden... Nu net tijdens het schrijven van mijn blog krijg ik hier nog een tekstberichtje van een van hen om zondag te gaan stemmen. Het is hier namelijk niet eens nodig om lid te zijn van de partij om voor een bepaalde kandidaat te stemmen. Resultaat: kandidaten en hun assistenten die op de verkiezingsdag alle oude mensjes en politieke nitswits met de auto gaan ophalen om een paar extra stemmen te ronselen.

En dan was er ook nog voetbal gisteren. De VS verloor hier in een overvol stadium 3-1 tegen de thuisploeg tot grote vreugde van de "Tico's" natuurlijk. Zondag gaat het dan tegen Trinidad & Tobago.